Non dualiteit als basis voor familieopstellers, en de valkuil die daarbij hoort
In mijn vorige blog schreef ik over waarom ik het woord non dualiteit van mijn website afhaalde. In deze blog licht ik toe waarom non-dualiteit of non-duaal zelfinzicht de beste basis is voor begeleiders van familieopstellingen.
Veel opstellers maken zichzelf onbewust te belangrijk. Ze hebben een eindeloze lijst aan persoonlijke belangen zoals de cliënt helpen, presteren, gezien worden, niet afgaan, de wereld redden of verbeteren, een goede opsteller zijn etc. Al die motieven, al heel menselijk, zitten het ontvouwen van de opstelling in zekere zin wat in de weg. Natuurlijk ben je gewoon mens en mag jij er ook helemaal zijn (dat kan ook niet anders). Maar een opstelling ontvouwt zich pas volledig als jij er niet of weinig tussenzit, wanneer jij en de client worden meegenomen door iets groters. Paradoxaal genoeg is dit niet iets wat jij zelf kunt doen, het is iets wat gebeurt.
Hier ligt een directe parallel aan de herkenning van je natuurlijke staat of Bewustzijn. Ook dat kun jij niet doen, het is iets wat gebeurt, iets wat eigenlijk nu al zo is. Het is het niet-doen, het stoppen met het geven van de aandacht aan alles wat je niet bent, wat komt en gaat en veranderlijk is wat kan maken dat de aandacht weer terug gaat naar zijn eigen bron. Bewustzijn herkent zichzelf weer als zijnde Bewustzijn.
Hier kom je automatisch in een open ruimte van niet doen, waarbij de juiste bewegingen jou sneller zullen vinden. Deze ruimte heeft ook plek voor jouw mens-zijn en uniekheid, wat de opstelling niet langer in de weg zal zitten maar juist krachtiger gaat maken.
Zo is opstellingen begeleiden een interessante dans tussen jezelf kunnen zijn en tegelijkertijd daar aan voorbij gaan. Je zou kunnen zeggen dat er contact dient te zijn met het onpersoonlijke (het vormloze) waarbinnen het persoonlijke (de vormen) kunnen gaan dansen.
Dan zal de opstelling zich ontvouwen volgens een diepere bedoeling of wijsheid.
Woorden schieten hier soms wat te kort, maar een opsteller (of mens die hierin geïnteresseerd is) zal dit herkennen en waarschijnlijk ook zelf ervaren.
Staat jouw mens-zijn teveel op de voorgrond dan belast je je cliënt onvermijdelijk met jouw eigen projecties en ideeën over hoe dingen zouden moeten gaan. Je plakt je ideeën erop en wilt een uitkomst forceren. Bewustzijn doet dit niet. Het leven doet dit niet. Het leven ziet eenvoudigweg wat IS en wacht op het juiste moment om te handelen.
In de opleiding familieopstellingen ben je volledig welkom met al jouw kwetsbaarheid en menselijkheid. Je hoeft nergens naartoe. Je hoeft niet anders te worden. Je leert hier zowel je ware natuur als Bewustzijn herkennen en tegelijkertijd werken met je mens-zijn en kwetsbaarheden.
Dat is de combinatie die het werk zo krachtig maakt.